nr katalogowy: 157205
10.15199/2.2025.12.6
Przemiana substancji węglowodanowych in situ została przedstawiona w kontekście powstawania metanu (CH4) przez metanogeny. Metody konwersji węgla in situ zostały scharakteryzowane ze względu na korzystny wpływ niekonwencjonalnego wydobycia węgla stanowiąc neokarbonizcję. Badania przeprowadzono na węglach mniej dojrzałych, o niższym stopniu karbonizacji materii organicznej, ponieważ są one bardziej efektywne w konwersji do gazu bioenergetycznego, który można wykorzystać do wszelkich działań proekologicznych. Oryginalna koncepcja badań eksperymentalnych została przedstawiona poprzez połączenie właściwości polidyspersyjnego substratu, jakim jest gnojowica świńska i wykorzystanego do biogazyfikacji węgla brunatnego (fermentacji beztlenowej) w dwóch układach złóż węgla brunatnego. W tym celu opracowano laboratoryjny reaktor monosubstratowy do fermentacji gnojowicy świńskiej w złożu lignitu. Celem badań przedstawionych w artykule jest ocena ilości biogazu rolniczego wytwarzanego w procesie mezofilowej fermentacji metanowej z wykorzystaniem polidyspersyjnego substratu z wykorzystaniem złoża węgla brunatnego umieszczonego w fermentorze. Nowością artykułu są wyniki badań wskazujące na praktyczne wykorzystanie gnojowicy świńskiej w złożu węgla brunatnego, dla którego intensywna produkcja biogazu odbywa się na złożu lignitowym. W badaniach zaobserwowano również zjawisko inhibicji i dynamikę procesu podczas produkcji biogazu w złożu węgla brunatnego.